Szukaj
 
  Strona główna  
 
 
  Centralny Szlak Rowerowy Roztocza  
 
 
  Kazimierz Dolny - Kraśnik  
 
 
  Lublin - Kazimierz Dolny  
 
 
  Lublin - Wola Uhruska  
 
 
  Nadbużański Szlak Rowerowy  
 
 
  Lokalne Szlaki Rowerowe  
 
 
  Ślady GPS  
 
Szlak rowerowy Kazimierz Dolny - Kraśnik
Józefów nad Wisłą
Dawniej miasteczko, obecnie wieś gminna licząca około tysiąc mieszkańców, położona na wysokim, wschodnim brzegu Wisły, stanowiącym zachodnią krawędź Wzniesień Urzędowskich. Pierwsze wzmianki o Kołczynie (tak dawniej nazywała się miejscowość) pochodzą z 1531 r. Z racji położenia na wczesnośredniowiecznym szlaku łączącym Mazowsze i środkową Polskę z Grodami Czerwieńskimi i Rusią, osada miała dogodne warunki do rozwoju. W 1687 r. kasztelan krakowski, hetman wielki koronny Andrzej Potocki zmienił wieś Kołczyn na miasto Józefów (od imienia syna). W XVIII w. miasto stało się istotnym ośrodkiem handlu - posiadało komorę celną, licznych rzemieślników (m.in. ślusarze, kołodzieje, kowale, malarze, bednarze), powstały tartaki, młyny, gorzelnie, browar, sycernie miodu, woskobojnia i łaźnia. Klęska powstania listopadowego i styczniowego spowodowała upadek miasta. W 1871 r. Józefów utracił prawa miejskie, uległ zniszczeniu, zanikł handel i rzemiosło. I wojna światowa i pożar w 1915 r. poczyniły dalszy upadek osady. W okresie dwudziestolecia międzywojennego powstała kolej wąskotorowa z Opola Lubelskiego do Nałęczowa, co przyczyniło się do spadku znaczenia drogi wodnej na Wiśle. Jednak w 1931 r. zbudowano drogę do Kluczkowic, a w latach 1930-34 utwardzono nawierzchnię rynku, założono oświetlenie, a do ożywienia gospodarczego przyczyniły się liczne jarmarki, rozwinęło się też rzemiosło. Kolejny upadek spowodowała II wojna światowa (osada została zniszczona w 80%, a ludność zdziesiątkowana). Istniały tu wtedy 3 obozy pracy (dwa dla Żydów i jeden dla Polaków). Okolice Józefowa słyną z uprawy drzew owocowych, głównie jabłoń i śliw. Co roku organizowana jest tu impreza kulturalna - Święto Kwitnących Sadów.

Warto zobaczyć:

  • Kościół i klasztor pobernardyński, zbudowane w latach 1730-43, z fundacji wojewody kijowskiego, hetmana wielkiego koronnego Józefa Potockiego, w stylu barokowym. Wcześniej istniał tu drewniany kościół i klasztor, ufundowany przez Andrzeja Potockiego w 1691 r., które spłonęły w czasie pożaru miasta w 1729 r. Na wyposażeniu świątyni zachowały się obrazy z XVII i XVIII w. Dwukrotnie spalony klasztor został odbudowany po II wojnie światowej, z jego wyposażenia zachował się kominek w zakrystii z XVIII w.
  • Pałac Potockich z XVIII w. otoczony parkiem. Przebudowa w XIX w. zatarła jego pierwotne cechy architektoniczne.
  • Izba Pamięci ze zbiorami etnograficznymi, militarnymi i numizmatycznymi
  • Dawny układ urbanistyczny z rynkiem
  • Ruiny kamiennego wiatraka
  • W pobliżu osady znajduje się cmentarz żydowski

 
     
   
     

www.turystyka.lubelskie.pl Design by: Sens Studio Wizualne